Hotel de Zelfkant

VPRO Gids 4 juli 2009

Door Colin van Heezik

Hij mag dan debuteren na zijn vijftigste, filmmaker Klaas Bense schiet wel meteen raak. ‘Je moet wachten tot de tijd rijp is,’ zegt hij. Hij was reclamemaker en nog zo wat, totdat hij opeens doorbrak met zijn documentaire Diary of a Times Square Thief.

Het uitgangspunt was een dagboek dat hij tegenkwam op eBay. Rond 1990 wordt wannabe schrijver John receptionist in het Times Square Hotel. Het is een smoezelige herberg voor small time crooks,  junkies, en hoeren. John legt het vast, met rake zinnen. Ook plakt hij polaroids van gasten in zijn dagboek, en van naakte vriendinnen voor een nacht. Jaren later koopt Bense het dagboek, voor 78 dollar. ‘Ik was geïntrigeerd door dat boek en de teloorgang van een jongeman die schrijver wilde worden. De laatste pagina’s  zijn uitgerukt: John was zelf aan lager wal geraakt.’

tsqthief

In zijn film gaat Bense op zoek naar  John en de karakters uit zijn dagboek. Amusant en ontroerend zijn de portretten van ex-bewoners van het Times Square Hotel, in de jaren tachtig een epicentrum van verval. Dante meets Pension Hommeles, midden in het rauwe New York. Dat van Taxi Driver, Midnight Cowboy en Lou Reed. Langzaam komt dat New York weer tot leven, in de verhalen van Benses ooggetuigen.

In voice-over horen we fragmenten van het dagboek. ‘Graaf Rex Devore stond aan de bar in z’n belachelijke badstof short,  z’n vuile stomme geblokte shirt en nam mij op terwijl ik mezelf in de spiegel zag.’ Rex Devore, die moet ik zien te vinden, denkt Bense. Maar de man heeft  zich inmiddels dood gedronken. Ex-hippie Connie, die hem kende, vertelt. Hoe smerig het was, hoe deprimerend. Probably the worst place on earth. Maar Connie kijkt met een glimlach terug. Haar walk on the wild side was ‘fantastisch’.

De narratieve spanning (waar is de schrijver?) loopt vloeiend over in Benses thematiek. Is ontsnapping denkbaar uit het Times Square Hotel? Is het mogelijk je leven om te buigen? Dat is de ware zoektocht van Bense. ‘Uiteindelijk gaat de film over spijt,’ zegt Bense. ‘Over de keuzes die je in je leven maakt en hoe je daarop terugkijkt.’

Kijk naar Pucky: de ex-prostituee, die nu lezingen geeft op Harvard, als sex educator. Voor John was Pucky een wilde nacht, bij  Bense is ze een mens geworden. Want nu zegt ‘het meisje uit de Pink Pussycat Boutique’, inmiddels iets te zwaarlijvig, maar gelukkig: ‘De reden van de pijn mag verschillen, maar de pijn is voor iedereen dezelfde.’

Dat geldt ook voor de doorleefde barman Chet, ooit filosofiestudent op Columbia. Hij vroeg bijstand aan op dezelfde dag dat een jaargenoot van hem, Barack Obama, presidentskandidaat werd. Dan voel je je wel even een loser. 

Een verhaal over verlossing in down town New York, het doet af en toe denken aan de vroege Scorsese. De Amerikaanse pers was lovend, na de vertoning van de film op het festival van Toronto. En Bense heeft de tijdgeest mee: de crisis, Obama, het kan verkeren. Dan wordt een film over losers een winner.

Advertenties
Comments
One Response to “Hotel de Zelfkant”
  1. Emiel Bruijntjes schreef:

    Je hebt een ander lettertype gebruikt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: